کانال هوا

مجاری و یا کانال های انتقال هوا جهت توزیع کارآمد و یکنواخت جریان و جلوگیری از ایجاد فضای کسل کننده و بی روح مورد استفاده قرار می گیرند.

هوای ثابت، راکد و تهویه نشده در یک محیط بسته ممکن است باعث ایجاد خستگی، سرگیجه و حتی سردرد شود؛ همچنین در بسیاری از فضاها و اتاق هایی که افراد در آن حضور دارند در فصول گرم نیاز به سرمایش و در فصول سرد نیاز به گرمایش دارند که وظیفه انتقال جریان های هوای تهویه شده بر عهده کانال هوا می باشد.

مجاری انتقال هوا با انتقال جریان های تهویه شده مناسب که توسط دستگاه های هواساز و سیستم های گرمایشی و سرمایشی تولید می گردند، باعث ایجاد یک تغییر خوب و یک فضای مطلوب در محیط داخلی مدارس، دفاترکار، فروشگاه ها، بیمارستان ها، نمایشگاه ها و سایر مکان هایی که افراد زیادی در آن حضور دارند، می گردند.

کاربرد کانال های هوا در سیستم های انتقال حرارت فقط خلاصه به انتقال هوای رفت نمی شود بلکه از این مجاری در خارج نمودن هوای خروجی یا اگزاست و نیز تأمین هوای تازه محیط نیز استفاده می گردد.

جهت انتخاب انواع کانال انتقال هوا، بسته به شرایط طراحی مجرای عبوری آن، محدودیت های معماری و فضای انتقال هوای تهویه شده و ارتفاع نصب و نیز بر اساس کیفیت ساخت کانال، طول عمر مفید آن، وزن کانال، محدودیت های ساپورت گیری، یکنواختی جریان عبوری از کانال، میزان افت فشار و اصطکاک، میزان فشار هوای عبوری، محدودیت تجمع قارچ و باکتری در کانال هوا، میزان نشتی، عدم ایجاد صدا، سرعت عبوری جریان و سهولت در نصب، طراح می تواند از انواع مختلف کانال انتقال هوا استفاده نماید.

انواع کانال هوا

از مهمترین و متداول ترین مدل کانال هایی که جهت انتقال هوا استفاده می گردد، می توان از کانال گالوانیزه چهارگوش یا کانال مستطیلی، کانال گالوانیزه اسپیرال یا کانال گرد، کانال بیضی شکل، کانال پیش عایق یا پلی اورتان، کانال فلکسیبل و مجاری کانال پارچه ای نام برد.

امروزه متداول ترین و استانداردترین کانال هایی که در سیستم های تأسیساتی مورد استفاده قرار می گیرند، کانال چهارگوش و کانال اسپیرال می باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *