وظیفه اصلی کانال کشی هوا، انتقال هوای تهویه شده از هواسازها به فضاهای مورد نظر جهت ایجاد تهویه مطبوع می باشد، برای انتخاب و اجرای سیستم کانال کشی مناسب باید عوامل مختلفی را مد نظر قرار داد که از جمله آن ها می توان به سرعت جریان هوا در داکت، مقدار یا دبی هوا، افت فشار اصطکاکی در کانال هوا، نشتی جریان هوا در کانال و فضای مناسب برای جریان هوای تهویه شده اشاره نمود.

به طور کلی جهت طراحی و انتخاب دقیق نوع و سایز کانال هوا بر اساس 2 روش اصلی طراحی یعنی سرعت جریان هوا و افت فشار عمل می گردد.

در طراحی کانال به روش سرعت، طراح باید سرعت هوا در تمامی مقاطع کانال را یکسان محاسبه نماید. با توجه به اینکه بعد از هر انشعاب گیری از کانال اصلی سرعت جریان کاهش می یابد، ابعاد کانال گونه ای انتخاب و کاهش می یابد که میزان سرعت عبوری از کانال ثابت بماند. این روش طراحی بیشتر مستلزم وجود تجربه کافی بوده و در سیستم های انتقال هوا کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.

در طراحی کانال به روش افت فشار ثابت، ایعاد کانال به گونه ای انتخاب می گردد که افت فشار در طول یک متر در تمام شبکه کانال کشی از یکسان و برابر باشد. نهایتا با استفاده از نمودار افت فشار و دبی مورد نیاز جریان در کانال، ابعاد کانال هوا محاسبه و تعیین می گردد.

برای تعیین مقدار افت فشار در کانال و ثابت در نظر گرفتن آن در کل طول شبکه انقال، ابتدا سرعت مناسب در مجرای اصلی را با استفاده از جداول استاندارد مشخص می نمایند.

در این جدول، سرعت در مجرای اصلی بستگی به کاربری و نوع استفاده از محیط تهویه شده دارد. مثلا برای اداره ها، کارخانه ها، بیمارستان ها، منازل مسکونی، مجتمع های تجاری و … سرعت های متفاوتی در نظر گرفته می شود. در نهایت با مشخص شدن سرعت و دبی مورد نظر، به جدول مراجعه و افت فشار مناسب در کانال اصلی به دست آمده و آن را در کل طول سیستم هوارسان ثابت در نظر می گیرند. نهایتا با مشخص شدن افت فشار و دبی، با استفاده از منحنی ابعاد کانال تعیین می گردد. توجه با این نکته ضروری است که میزان افت فشار در باید بین 0.08 تا 5 پاسکال در یک متر طول باشد. اگر طول انشعابات اختلاف زیادی با هم داشته باشند، برای تعادل شبکه می بایست از دمپر استفاده گردد.

روش های دیگری نیز برای طراحی کانال وجود دارد که یکی از آن ها روش افت فشار معادل و دیگری فشار استاتیکی یکسان می باشد.

در روش طراحی افت فشار معادل، افت فشار در انشعابات طوری انتخاب می شود که این افت در مسیرهای طولانی و کوتاه یکسان باشد؛ در واقع ابعاد کانال هایی که در مسیرهای طولانی تری هستند، با افت فشار کمتری انتخاب می شوند.

روش فشار استاتیک نیز به این صورت است که طراحی ابعاد کانال به گونه ای انجام می شود که فشار استاتیکی در تمام طول کانال یکسان باشد. با استفاده ازجداول استاندارد، درصد سطح کانال در انشعاب ها برای ایجاد افت فشار ثابت مشخص می گردد.

در اینجا لازم به یادآوری می باشد که هر چه انتقال هوا از کانال به محیط خارج آن کمتر باشد، میزان پرتی هوای تهویه شده و در نتیجه هزینه های مربوطه در زمان بهره برداری به حداقل می رسد. یکی از عواملی که بر میزان انتقال حرارت تأثیر مستقیم دارد، سرعت جریان هوا در کانال هوا می باشد؛ بدین معنا که هر چه سرعت جریان بالاتر رود، نرخ انتقال حرارت از کانال هوای تهویه شده کاهش می یابد. البته طراح کانال باید در نظر داشته باشد که سرعت بالای جریان منجر به ایجاد صدا در کانال و به ویژه در اتصالات آن از جمله زانویی ها و سه راهی ها و شلواره ها و تیک آف ها و … نگردد. یکی دیگر از مولفه هایی که بر کاهش انتقال حرارت در سیستم کانال کشی تاثیر گذار می باشد عایق نمودن مناسب این سیستم است.

نکته حائز اهمیت در طراحی کانال ها و بویژه کانال های چهارگوش، حفظ نسبت بین اضلاع می باشد که می بایست حداکثر با نسبت 1 به 7 طراحی گردد. همچنین در صورتی که نیاز به کاهش و یا افزایش سطح مقطع کانال وجود داشته باشد، علاوه بر اینکه نسبت بین اضلاع باید حفظ شود، این کاهش و یا افزایش نهایتا تا 20% مجاز می باشد و بهتر این است که این افزایش یا کاهش فقط در یک بعد کانال هوا انجام گیرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *